Tematy poświęcone kulturze, polityce, społeczeństwu
Miałem okazję dziś w okolicach południa być na XII Śląskiej Manifie, a przynajmniej w jej okolicy, dzięki czemu mogłem posłuchać, o co walczą dziś kobiety w Polsce. I chociaż było parę punktów dodatkowych, o których nie będę pisał, bo muszę się im najpierw przyjrzeć, to jednak główne założenia kobiecego manifestu pozostają te same.
Pisząc poprzedni tekst przyszła mi do głowy myśl, że nasze współczesne, społeczno-kulturowe wychwalanie kobiety i kobiecości ponad wszystko jest w istocie cofnięciem się w rozwoju. Ludzkość zaczynała od wychwalania natury, „matki, która nas karmi”, a słabi mężczyźni bili pokłony przed jej podobiznami i w oczywisty sposób bali się kobiet ze swojego plemienia, nie rozumiejąc ich natury i „mocy stwarzania życia”, jaką posiadają.
Jak pisze Camille Paglia, dawna feministka i krytyk społeczny:
Kobieta po prostu jest, mężczyzna musi się stać. Męskość jest ryzykowna i nieuchwytna. Jest osiągana na drodze buntu wobec kobiety i potwierdzana wyłącznie przez innych mężczyzn.
W tekście rozwiniemy ten temat.
W prasie co i rusz można natknąć się na tematy poświęcone męskości, gdzie samozwańczy eksperci próbują wyjaśnić tzw. „upadek mężczyzn”. Czasem robią to z litościwą manierą ludzi chcących pomóc, czasem z dumą i wyższością, jakby czekali na to od wieków (tak dzieje się najczęściej wtedy, gdy głos zabierają sfrustrowane kobiety, skrycie nienawidzące mężczyzn).
My postaramy się spojrzeć na sprawę obiektywnie. Co takiego dzieje się z mężczyznami, że tak często wytyka się im słabość? Czym dzisiejszy facet różni się od tego, który żył dawniej? Jak to lubią mówić kobiety: „gdzie ci prawdziwi mężczyźni”?
Światowy ruch feministyczny miał kilka stadiów: pierwsze dwa można uznać za w miarę sensowne, każdy kolejny kopał sobie coraz większy dół głupoty, w który samozwańcze wojowniczki równości ochoczo wpadały jedna po drugiej. Dzisiaj w szeregach feministek panuje taki chaos i zamęt, że człowiek, który ma choć trochę oleju w głowie, będzie co najwyżej patrzył z politowaniem na szaleństwo tych kobiet.
Czy feminizm i firma, której targetem są w głównej mierze mężczyźni, mogą iść w parze?
Gillette postanowiło się o tym przekonać. Boleśnie.
Jakiś czas temu wypuściło nową reklamę swojej firmy. Gillette przestawiło, jakie stanowisko zajmuje względem mężczyzn i ich pozycji w naszym społeczeństwie.
Jak nietrudno się domyślić, jeśli stanowisko jest ściśle związane z feminizmem, to będziemy mieli do czynienia z przekazem czysto propagandowym. My, mężczyźni, jesteśmy przedstawieni w nim jako seksualni drapieżnicy, gwałciciele, ci, którzy wykorzystują kobiety i innych, agresywne zwierzęta znęcające się nad słabszymi, albo po prostu głupcy, którzy – jak reklamy uwielbiają dowodzić – znają się tylko na grillowaniu.