Na pewno obiło ci się o uszy stwierdzenie, że „mężczyźni to egoiści”? To stała śpiewka kobiet, które mają tendencję do przerzucania wszystkich swoich wad na innych i tym samym wybielania siebie. Oczywiście nie oznacza to, że mężczyzna nie może być egoistą. Jednak nawet największy egocentryk płci męskiej nigdy w życiu nie dorówna rozbuchanemu ego kobiety.
Jakbyśmy mieli przyjąć jakąś skalę, męskie ego byłoby myszką przy słoniu, którym jest ego płci pięknej.
W tytule napisałem mężczyźni, ale bardziej pasuje do nich określenie „kobiety płci męskiej”. Takie spojrzenie jest o tyle cenniejsze, że od razu naprowadza nas na sedno problemu. Mężczyźni socjalizmu myślą jak kobiety — dosłownie.
Chcą państwowej redystrybucji dóbr, opieki, mają nastawienie życzeniowe. „Mi się należy” oraz „to niesprawiedliwe, że ktoś ma więcej” są u nich dwoma nadrzędnymi postulatami.
Czy mężczyzna myśli w taki sposób? Nie.
Kobieta? Oczywiście, że tak.
Każdy poprzedni krok prowadził do tego momentu. Jeśli załatwiłeś sprawy z rodzicami oraz wybaczyłeś im ich słabości, cały żal, gniew i wszystkie niepokoje zaczęły stopniowo cię opuszczać. Wreszcie oderwałeś się od matki i wróciłeś do ojca, gdzie twoje miejsce. Innymi słowy: odrzuciłeś pełną emocji żeńską naturę, która robiła z ciebie dziwną hybrydę kobiety i mężczyzny. Zamiast niej przyjąłeś na powrót męską, czyli opanowaną i logiczną, którą nie szarpią wiatry uczuć.
Dokonałeś czegoś, na co większość ludzi nigdy się nie zdobędzie. W nagrodę wreszcie otrzymałeś spokój — o niebo lepszy od ciągłej niepewności.
Ale to dopiero początek drogi.
Ojciec jest twoją męskością. Jeśli z jakiegokolwiek powodu odwróciłeś się od niego lub wasza więź została zerwana, nigdy nie staniesz się mężczyzną. Nie zaakceptujesz siebie w tej roli i nie będziesz chciał przyjąć odpowiedzialności, która się z nią wiąże.
To najważniejszy problem, ale nie jedyny.
Od ojca pochodzi również twoja tożsamość. Bez niego jesteś jak drzewo pozbawione korzeni. Niby żyjesz i rośniesz, ale jeden podmuch wiatru może cię zrujnować. Nie potrafisz stawiać czoła przeciwnościom, bo nie masz solidnych fundamentów. Bez ojca nie jesteś sobą i czujesz to. Najczęściej w postaci konfliktu wewnętrznego, który zwalczasz używkami, seksem, grami czy jakimikolwiek innymi przyjemnościami fizycznymi.
Ale ukojenie nie przychodzi. Nigdy nie przyjdzie, bo jedynym sposobem na pozbycie się konfliktu jest tytułowy powrót do ojca.
Wiesz na czym polega problem większości dzisiejszych mężczyzn? Żyją zbyt blisko matek. Wpływa to na ich charakter, zachowanie, sposób myślenia. Mówiąc bardziej dosadnie: zatruwa ich męską naturę, co ma bezpośredni związek z brakiem dojrzałości w dorosłym życiu. Dlatego jeśli odnajdujesz w sobie cechy chłopięce lub stricte kobiece (więcej o tym w pierwszej części), prawdopodobnie to właśnie więź z matką jest temu winna.
Jesteś dorosły, w oczach innych ludzi uchodzisz za mężczyznę. Może nawet sam siebie określasz tym słowem. Ale czy potrafisz odpowiedzieć na pytanie: kim jest mężczyzna? Co to w ogóle znaczy być mężczyzną? Czy każdy dorosły przedstawiciel chromosomu Y staje się automatycznie mężczyzną gdy uzyskuje pełnoletność, czy jednak do męskości musi dorosnąć mimo wieku?
Jeśli kiedykolwiek zadawałeś sobie te pytania lub przeżywałeś chwile, w których nie czułeś się męsko, trafiłeś we właściwe miejsce.