Jesteś dorosły, w oczach innych ludzi uchodzisz za mężczyznę. Może nawet sam siebie określasz tym słowem. Ale czy potrafisz odpowiedzieć na pytanie: kim jest mężczyzna? Co to w ogóle znaczy być mężczyzną? Czy każdy dorosły przedstawiciel chromosomu Y staje się automatycznie mężczyzną gdy uzyskuje pełnoletność, czy jednak do męskości musi dorosnąć mimo wieku?
Jeśli kiedykolwiek zadawałeś sobie te pytania lub przeżywałeś chwile, w których nie czułeś się męsko, trafiłeś we właściwe miejsce.
Jeśli jesteś mężczyzną, w twoim życiu na pewno pojawił się okres, gdy zainteresowanie kobietami zaczęło diametralnie rosnąć. Prawdopodobnie zastanawiałeś się również, w jaki sposób możesz zachęcić koleżanki lub nieznajome do spojrzenia na ciebie przychylnym okiem. Uwodzenie kobiet jest tematem, który nie traci popularności (szczególnie wśród młodych mężczyzn), a różni guru podrywu zbijają na tym miliony.
Jednak pytanie brzmi, czy uwodzenie jest dobre? Czy warto się go uczyć i czy w końcowym efekcie wyjdzie ci to na zdrowie?
Depresja z powodzeniem może być uznana za jedną z najpowszechniejszych chorób współczesnych czasów. Chociaż w głównej mierze kojarzymy ją z kobietami, to bez dwóch zdań jest również wielu facetów, którzy borykają się z tym problemem. Jednak czy to dla nich naturalne, żeby cierpieć na depresję? Ile prawdy jest w określeniu, że „depresja to nie jest męska choroba”? Śmiem postawić tezę, że dużo, co postaram się wyjaśnić poniżej.
Mówiąc nienawiść, można pod nią automatycznie podciągnąć takie uczucia, jak zazdrość, żal, złość, irytację, etc. Wszystkie one wywodzą się bowiem z jednej, nadrzędnej emocji, którą jest gniew (nienawiść). I choć można by podnosić argument, że każde z tych uczuć jest naturalne i że są one stałym elementem życia ludzkiego, to – jak się niedługo przekonamy – nie przynoszą one człowiekowi (szczególnie mężczyźnie) żadnego pożytku. A im bardziej ktoś je w sobie pielęgnuje, tym bardziej na tym cierpi, mimo że może nie zdawać sobie z tego sprawy.
Wiara jest wpisana w naturę człowieka. Możesz nie wierzyć w Boga ani w żadną konkretną religię, możesz być nawet ateistą, ale nie zmienia to faktu, że wierzysz w coś (w ludzi, w pieniądze, w siebie, w jakiś idiotyczny coaching – do wyboru, do koloru). Możesz też, tak jak coraz więcej ludzi dzisiaj, wierzyć w to, że jesteś ofiarą.
Niesamowite, że współcześnie tak duża liczba osób pielęgnuje w sobie mentalność ofiary, czyli jedno z najbardziej destrukcyjnych wierzeń.
Pytanie to jest jak najbardziej uzasadnione, biorąc pod uwagę dzisiejsze czasy, w których co i rusz próbuje się wmawiać rodzicom, żeby wychowywali chłopców na wrażliwych i uczulonych na swoje emocje mężczyzn.
Dlaczego więc wychowani w ten sposób chłopcy nie radzą sobie w późniejszym życiu, a żeby funkcjonować, muszą szukać ulgi w używkach lub innych przyjemnościach? Dlaczego kobiety (które tak usilnie starały się wszystkim wmawiać, że właśnie w ten sposób powinien wyglądać współczesny facet) odrzucają później wychowanych przez sobie podobne, słabych mężczyzn?
Co cechuje takiego delikwenta, że wzbudza w płci przeciwnej pogardę i litość?
Na blogu często (a może nawet nieustannie) poruszam temat męskiej słabości i tego, dlaczego mężczyźni powinni być silni. Jednak nie za każdym razem jasno określam, czym cechuje się słaby mężczyzna. A wypadałoby to wiedzieć, więc dziś postanowiłem zająć się tylko i wyłącznie tym. Jeśli ktoś nadal nie ma pewności, czy silny on, czy słaby, te pięć przesłanek rozwieje wszelkie wątpliwości.