Za każdym razem, gdy mężczyzna podąża za kobietą, cierpi.
Dzisiaj, gdy do naszego społeczeństwa i kultury przekrada się nowa wizja — zamiana ról — widzimy to coraz wyraźniej. Motywowane zewsząd kobiety wyskakują przed szereg, a zniechęcani wszystkimi siłami mężczyźni usuwają się w cień.
Pytanie brzmi: czym to się skończy? Czy kobieta sprawdza się w roli lidera? Czy zaburzenie tradycyjnej hierarchii przyniesie pozytywne skutki?
„Nie” — brzmi moja odpowiedź. W artykule pokażę ci, dlaczego.
Mimo że uważam większość poezji (szczególnie tej współczesnej) za domenę kobiet i zniewieściałych mężczyzn, wśród dawnych wierszy nieraz trafiam na perełki. Jedną z nich jest „If” Rudyarda Kiplinga.
To wiersz o tyle wyjątkowy, że idealnie podsumowuje, kim jest prawdziwy mężczyzna.
Na pewno nie uszło twojej uwadze, że w ostatnich dniach wiedźmy (pod oficjalną nazwą „Strajk Kobiet”) zdominowały ulice polskich miast. Fascynujące, prawda? Nie kryję — sam z ciekawością obserwowałem to, co się działo. Szczególnie jedna rzecz nie dawała mi spokoju.
Dlaczego jedynym, o co potrafią walczyć nasze współczesne „silne i wyzwolone” kobiety, jest prawo do aborcji?
Nie to, że pod pretekstem fałszywej pandemii rząd każe nam nosić kagańce na ustach.
Nie to, że kolejna ustawa antycovidowa ładuje nam na barki więcej ograniczeń wolności, podatków i prawdopodobnie obowiązkowe szczepienia.
Nawet nie żadna cnota, która jest tradycyjnie kojarzona z kobiecością.
Nic z tych rzeczy. Wedle naszych cudownych kobiet fundamentem feminizmu jest aborcja. Najważniejszym filarem współczesnej kobiecości jest prawo do mordowania dzieci.
Ciekawe.
Bardzo dobitnie świadczy to o kondycji dzisiejszych kobiet.
Miałem trochę roboty przy stronie technicznej bloga, więc dzisiaj krótko, ale treściwie! Poświęcimy chwilę nowemu programowi telewizyjnemu, który odsłania dalszy upadek mężczyzn.
Kilka kliknięć dzieli cię od setek, tysięcy, a może nawet milionów partnerek seksualnych. Co jeszcze lepsze, większość z nich wygląda tak, jakby Bóg tworzył je w Photoshopie. „Toż pornografia to spełnienie marzeń każdego mężczyzny” — myślisz, wchodzisz na stronę i czujesz się jak dziecko w sklepie z cukierkami.
Bo w sumie co w tym złego? Przecież nikomu nie robisz krzywdy, prawda?
Tak, nikomu poza sobą.
Kto mnie zna, ten wie, że nie lubię postmodernizmu. W moich oczach postmoderniści są słabymi ludźmi, którzy nie potrafią grać według zasad, więc co robią? Niszczą grę.
Bardzo podobnie działali komuniści na początku rewolucji w Rosji.
Co więcej, postmodernizm tkwi w jakimś dziwnym splocie miłosnym z komunistycznymi ideami. Samo to już wskazuje, że filozofia „ponowoczesności” jest niebezpieczna.
Prawdopodobnie na pewnym etapie życia uważałeś, że tak. Może nadal myślisz, że im więcej kobiet masz na liczniku, tym lepszym mężczyzną się stajesz. Nie dziwi mnie to. Też byłem w tym miejscu i miałem podobne zdanie.
Ale czy to prawda? Czy seks rzeczywiście magicznym sposobem przemieni cię w mężczyznę?
Myślisz, że wiesz, o czym tak naprawdę opowiada „Król Lew”? Gwarantuję ci, że nie. Nawet jeśli masz za sobą kilka (lub kilkanaście) seansów tej bajki i znasz fabułę na pamięć, wciąż umyka ci najważniejsza myśl.
Oczywiście zwierzątka są fajne, animacje piękne, a historia wygnania i powrotu do domu wciągająca. Ale u podłoża tego wszystkiego leży dużo solidniejszy fundament.
Męska atrakcyjność znacznie różni się od kobiecej. Dla nas, mężczyzn, wystarczy, że kobieta jest ładna i nie działa na nerwy. Jeśli taką znajdziemy, chcemy ją poznać.
Jednak w drugą stronę sprawa wygląda zgoła inaczej.
Znowu bierzemy na tapetę randki! Poprzednim razem przyglądaliśmy się piątce kobiet, które nie wróżą dobrze, jeśli chodzi o wspólną przyszłość. Jako że artykuł spotkał się z dużym odzewem, przygotowałem część drugą.